بياورند و نقل و ثبت آن در صحيفه ديگرى دشوار نمىباشد ؛ لذا بايد بدانيم كه اين حديث ، اصلى ندارد « 1 » . ثانيا : همان‌طوركه قبلا گفتيم : قرآن در زمان پيامبر اكرم - ص - جمع‌آورى شده بود . و نه تنها مصحفى در اختيار حضرت بود بلكه عده ديگرى از صحابه هريك براى خود مصحفى ترتيب داده بودند و نام عده‌اى از صاحبان مصاحف به دست ما رسيده است . لذا معقول نيست كه اين آيه تنها در يك‌جا مكتوب باشد و با يك اتفاق ساده از بين رفته هيچ اثرى از آن نماند . و هيچيك از صحابه آن را ننوشته باشند و در خاطر حفظ نكرده باشند و تنها عايشه از اين آيه خبر داشته باشد و ماجرا را چنين نقل كند آن‌چنان كه از ظاهر بلكه از صريح روايت بر مىآيد . ثالثا : ما آيه رجم را از قرآن نمىدانيم . و ادله قاطعى هم در تأييد نظر خود آورده‌ايم كه به زودى بيان خواهيم كرد . رابعا : « قزوينى » پس از بيان اين نكته كه اين روايت در هيچيك از كتب شيعه نيامده است و علماى شيعه آن را روايت نكرده‌اند ، مىگويد : آيه شريفه : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ بر نادرستى اين روايت گواهى مىدهد . و الا مىبايست عايشه جاهل بوده باشد ، پيامبر - ص - غافل و العياذ باللّه خداوند كاذب « 2 » . اين سخن قزوينى و تتبع ما در كتب شيعه ما را در برابر ادعاى زمخشرى حيرت زده و متعجب مىكند ، زمخشرى هنگام سخن از خورده شدن آيات توسط حيوان خانگى مىگويد : « . . . اين از جعليات ملاحده و روافض است « 3 » » . در حالى كه هيچيك از علماى شيعه نه اين حديث را نقل كرده‌اند و نه آن را در كتب خود آورده‌اند . و اين علماى اهل سنت بوده‌اند كه در كتب معتبر خود ، ماجرا را به تفصيل ياد كرده‌اند . چرا راه دور برويم ، كافى است در اينجا سخن تعليق‌زننده بر كشاف را - كه خود سنى است - نقل كنيم . وى در رد سخن زمخشرى مىگويد : راويان اين حديث ثقه مىباشند و مورد اتهام نيستند . مثلا از جمله راويان افراد زير مىباشند : ابراهيم الحربى در : الغريب ، ابو يعلى ، دار قطنى ، بزار طبرانى در : الاوسط و بيهقى در : المعرفه .

--> ( 1 ) اصول سرخسى ، ج 2 ، ص 79 و 80 . ( 2 ) النقض ، ص 135 و 136 . ( 3 ) كشاف ، ج 3 ، ص 518 . منابع ديگرى هم قبلا معرفى شدند .